ไม่มี TOMORROW WITH NOBODY

วันไหนที่ไม่ได้คุยกับบ๊วยไม่อยากให้มีวันนั้นใน ปฎิทิน แต่เวลาโทรไปบ๊วยไม่รับสาย นี่มันช่างกลัดกล่อนหัวใจเหลือเกิน
แต่เหมืนจะรอแต่เทอเรื่อยไป เพราะหัวใจสั่งให้รอ รอวันบ๊วยติดต่อมา....
วันเสาร์ที่ผ่านมาตอนช่วงบ่ายไปหาลูกค้ากัยต๋อย หนึ่ง ที่อยุธยามา คุยงานไปง่วงไป ต้องแอบมานอน แถวอาคารเรียน
ลูกค้าเป็น ครู ไปคุยงานที่บ้านพักครูกัน บรรยากาศ โรงเรียน ร่มรื่นมากครับ....
เผลอ ( ไม่ชีตั้งใจ)หลับไปสักพัก หนึ่งก็โทรตาม ไปวัดที่บ้านที่จะสรางบ้าน จากนั้นก็ลา ครูกลับ กทม. ครูให้ขนมบ้าบิ่นมา
คนละ 2 กล่องอร่อยมากกขอบอก....ขากลับแวะซื้อแตงโมอีก 1 ลูก แหะๆๆๆ กินมันหลังรถต๋อย หมดคนเดียวเลย 1 ลูก
ก็มันหิวนี่นา ถึงกทม.ก็เลยจะไปหาเรก นัดไว้ไปกินเหล้ากันที่ห้องมัน สมุทรปราการ แต่แวะไปรับ ก้อย กับวาส ก่อน
เอ้ากุ้งก็มาด้วย พอไปรับวาสเสร็จฝนตกเลยยหนักมาก...ก่อนกินเหล้าเลยแวะกินข้าวกันก่อน อิ่มมากขอบอกกเด้อ...
ถึงห้องโทรเรียก แร็พเตอร์มาโจ้เหล้ากัน...เมาได้ที่แต่หมดกลมแรก แร็พเตอร์ออกไปซื้อมา 1 กลม
สุดท้ายคนอื่นนอนหมดครับ
เหลือผมกับแร็พเตอร์ 2 คนกินกันต่อ คุยเรื่องเพื่อน ๆๆ กัน เรื่องผู้ชายย ...กันจำได้ว่า ดิเรก บอกน้อยใจบ๊วยที่ไม่คุยกับมัน
พอคุยก็ทำเย็นชาใส่....( ถ้าบ๊วยมาอ่านยกโทษให้มันด้วยนะ...)กินจนหลับไป ตื่นมาเหลือแร็พเตอร์กับ ผม 2 คน
แร็พเตอร์ขอตัวไปนอนห้องก่อน บอกชื่อห้องไว้แต่เมามากจำไม่ได้ ตื่นมาก็อาบน้ำแล้ววนอนต่อ...หิวมากจน เกือบ 18.00 น.เรกกลับบมา ก็ชวนแร็พเตอร์ไปกินข้าวกัน จากนั้นไปนั่งเล่นห้องแร็พเตอร์สักพัก ก็ขอตัวกลับบดีก่า...ถึงบ้านเกืบ 23.00 น.
เช็คเมลสักพักก็เล่นเกม ผ่านด่านแล้วว..เย้นอนละ...
จุบ ฝันดีนะบ๊วยจ๋า