ขี้เกียจ....

น่าเบื่อ ตัวเอง ที่เป็นคนแบบนี้ เบื่อที่ไม่ตั้งใจทำงานเลยยกู

ไม่รู้ว่าทำไม ( why )

ผมโทรไปไม่รับสายทำไม ๆ ไม่เข้าใจ อยากเข้าใจนะแต่แต่.....เออน้อยใจวะ
มันจะกลับกันทันทีถ้าเป็นบ๊วยโทรมาแล้วต้อมไม่ได้โทรกลับ บ๊วยจะว่าต้อมใช่ไมว่าทำไมไม่รับโทรศัพท์
เฮ้อออ...โทรไปหาจะคุยธุระบ้างไม่ได้เลยนะ...ตกลงจะเอาไงดีครับไอ้ใบสมัครเนี้ยะโทรไปหาหลายรอบจะถามว่า
สรุป มัน ชื่อ กรมการทหารบก รึเปล่า ผ่านมาอาทิตย์หนึ่งละ
เลยไม่ได้ทำอะไรเลยย....ผมไม่รู้ว่านานแค่ไหนเมื่อไหร่บ๊วยจะโทรมา
ถ้าเป็นคนอื่นเค้าจะไม่สนใจใยดีเลยนะ...แต่นี่ทุกวัน ตื่นมาก็ต้องคิดแต่เรื่องแก..
..อยากทำเหมือนแกได้บ้างจังโทรไปแล้วไม่รับสายเนี้ยะ..
ทำไม ทำไม ทีฉันนะ แค่เห็น ชื่อ แก โชว์ ก็อยากที่จะโทรกลับ ทันที แล้ววววว...
.ได้แต่ภาวนาให้ทุกครั้งที่โทรไป บ๊วย รับสาย หน่อย
ผมเป็น แฟนคุณ นะถ้ามีอะไรที่ทำยุ่งอยู่ก็ บอกกันหน่อย ดิ ทางฝั่งนี้ทุกข์ จะตายอยู่แล้วว

ใจร้าย (So Mean)

เมื่อลืมตาตื่นมาในยามเช้า จำได้ว่าพึ่งหลับตาตอนตี 4 ครึ่งเอง
ดูบอล ผีแพ้เฮ ๆๆๆ...โดนชะ กะลังฝันหวานอยู๋เลยเสียง กาฟิวปลุกแต่เช้าเลยยย...เซ็งโว้ย
แต่เชื่อไมหลับต่อ ฝันต่อเนื่องด้วยเจ๋งด้วยย....ไม่เล่าให้ฟังหลอกอิๆๆ...
ตื่นมาอีกทีเสียงโทรศัพท์ปลุก 10.30 น.นอนต่อตื่นตอน 11.00 น.
โอ้ยย ขี้เกียจทำงานโว้ยย....คิดถึงบ๊วยง่ะ..เฮ้ออ...
เปิดเครื่องขึ้นมา อาบน้ำ เล่นเกม ต่อ ทำงานเริ่ม14.00 น.กูดีจิงๆๆ...โทรศัพท์ก้โดนตัดพุ่งนี้ต้องไปจ่ายล่ะ
..รอบ๊วยไม่โทรมาสักที...ก็ปิดเครื่องไปเลยยดีก่า..ดีก่าต้องมาชเง้อดูว่าจะโทรมาไม...ใจร้ายนะเรานะ...
แต่ผมรักคุณนี่ครับ...คิดถึงผมไม...เอียงหน้ามาให้หอมหน่อยดิ นะ ๆๆ..

ไม่มี TOMORROW WITH NOBODY

วันไหนที่ไม่ได้คุยกับบ๊วยไม่อยากให้มีวันนั้นใน ปฎิทิน แต่เวลาโทรไปบ๊วยไม่รับสาย นี่มันช่างกลัดกล่อนหัวใจเหลือเกิน
แต่เหมืนจะรอแต่เทอเรื่อยไป เพราะหัวใจสั่งให้รอ รอวันบ๊วยติดต่อมา....
วันเสาร์ที่ผ่านมาตอนช่วงบ่ายไปหาลูกค้ากัยต๋อย หนึ่ง ที่อยุธยามา คุยงานไปง่วงไป ต้องแอบมานอน แถวอาคารเรียน
ลูกค้าเป็น ครู ไปคุยงานที่บ้านพักครูกัน บรรยากาศ โรงเรียน ร่มรื่นมากครับ....
เผลอ ( ไม่ชีตั้งใจ)หลับไปสักพัก หนึ่งก็โทรตาม ไปวัดที่บ้านที่จะสรางบ้าน จากนั้นก็ลา ครูกลับ กทม. ครูให้ขนมบ้าบิ่นมา
คนละ 2 กล่องอร่อยมากกขอบอก....ขากลับแวะซื้อแตงโมอีก 1 ลูก แหะๆๆๆ กินมันหลังรถต๋อย หมดคนเดียวเลย 1 ลูก
ก็มันหิวนี่นา ถึงกทม.ก็เลยจะไปหาเรก นัดไว้ไปกินเหล้ากันที่ห้องมัน สมุทรปราการ แต่แวะไปรับ ก้อย กับวาส ก่อน
เอ้ากุ้งก็มาด้วย พอไปรับวาสเสร็จฝนตกเลยยหนักมาก...ก่อนกินเหล้าเลยแวะกินข้าวกันก่อน อิ่มมากขอบอกกเด้อ...
ถึงห้องโทรเรียก แร็พเตอร์มาโจ้เหล้ากัน...เมาได้ที่แต่หมดกลมแรก แร็พเตอร์ออกไปซื้อมา 1 กลม
สุดท้ายคนอื่นนอนหมดครับ
เหลือผมกับแร็พเตอร์ 2 คนกินกันต่อ คุยเรื่องเพื่อน ๆๆ กัน เรื่องผู้ชายย ...กันจำได้ว่า ดิเรก บอกน้อยใจบ๊วยที่ไม่คุยกับมัน
พอคุยก็ทำเย็นชาใส่....( ถ้าบ๊วยมาอ่านยกโทษให้มันด้วยนะ...)กินจนหลับไป ตื่นมาเหลือแร็พเตอร์กับ ผม 2 คน
แร็พเตอร์ขอตัวไปนอนห้องก่อน บอกชื่อห้องไว้แต่เมามากจำไม่ได้ ตื่นมาก็อาบน้ำแล้ววนอนต่อ...หิวมากจน เกือบ 18.00 น.เรกกลับบมา ก็ชวนแร็พเตอร์ไปกินข้าวกัน จากนั้นไปนั่งเล่นห้องแร็พเตอร์สักพัก ก็ขอตัวกลับบดีก่า...ถึงบ้านเกืบ 23.00 น.
เช็คเมลสักพักก็เล่นเกม ผ่านด่านแล้วว..เย้นอนละ...
จุบ ฝันดีนะบ๊วยจ๋า

มหกรรมดนตรีที่มันที่สุดใน 3 โลก FaT Festival # 6

เมื่อเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปร่วมงาน FaT Festival # 6
มาสุดยอดมันมากขอบอกว่าถ้าใครไปคนเดียวนี่จะไม่มันแน่ เพราะจะไม่กล้าเต้น +5555+ ขนาดเราไป 4-5 คนยังไม่ค่อยกล้าเต้นเลยย...สงสัยต้องเมาก่อน แต่งานนี้เค้าไม่ขายสิ่งมึนเมาเสียด้วย....เสียดายอย่างเดียวไปคราววนี้ไม่มีเงินไปเท่าไหร่ แต่ก็ได้ เสื้อกับ cd พร้อม ลายเซ็น ของ Jetset'er มาเป็นแผ่นตัดเค้าบอกทำเพื่องานนี้โดยเฉพาะเลย จิงๆๆไม่ได้ตั้งใจไปซื้อหรอกครับ
เพื่อนที่ไปด้วย ชอบมือเบส อยากถ่ายรูปเอ้า เอาก็เอาวะ
ขอบอกว่ามี หลายวงที่อยากไปดูมาก แต่มันเยอะ จิง ๆๆ ใครได้ไปคงรู้ว่ามีถึง 4 เวที แนะ เค้าแบ่งเป็น โลก สวรรค์ นรก และ อเวจี
นรกกะ อเวจีนี่ นรกจิงๆๆเพราะอยู่ในพื้นที่สูบบุหรี่ได้ ผมไม่สูบบุหรี่เลยเหม็นมากแต่ขอมันไว้ก่อนล่ะ
ในงานก็มี cd เสื้อ และ หนังสือ อื่นๆๆอีกมากมายแยะมาก ถึงบอกว่าเสียดายไปไม่มีเงินมีเหลือถึงบ้านวันสุดท้าย 200 กว่าบาท
แต่ +55555+ ได้ถ่ายรูปกะ ดีเจก้อย ด้วยล่ะ อิจฉารึเป่าง่ะนี่ ขันไทเทเนี่ยมด้วย ไทเทเนียมเล่น วิ่งไปดู โหยอยากเต้นโว้ยได้แต่ยึก ยัก ยักไหล่ไป +5555++เดี๋ยวเอารูปมาโชว์เพื่อนยังไม่ส่งมาให้เลย ได้มาบางส่วน เองล่ะ
วงต่างประเทศที่มาเล่นก็เจ๋งนะ
มีวงหนึ่งมาจากญี่ปุ่น DOC HOLIDAY and APACHE TRAIN มีการแสดงเหมือน Paradox
เจ๋งมาก ปีหน้ามาอีกนะเป็นเพลง แนว สกามั่ง +5555+ ไม่ค่อยรู้เรื่องดนตรีเท่าไหร่มั่วนะ
กะจะดู budda bless / joey boy / แพนเค้ก ชะหน่อยแม่งน้องชายที่ไปด้วยไป เข้าห้องน้ำรอมันเซ็งเลย เลยไม่ไปดูเลยเซ็งกลับเลยกู +5555+
วันที่ 12 นี่เลยไปกับเพื่อนอีกคนไปเอากล้องกะมันเล่าเรื่องงวง ดนตรีให้มันฟังเลยมาด้วย
+555555+ ลากมันมาไปเอากล้องมันมาให้มันถ่ายรูปให้จนป่านนี้ยังไม่ได้เลย
วันนี้ประทับใจวง loves วงจากญี่ปุ่นครับ มีนักร้องหญิงเล่นกีต้า สวมชุดสีแดง แหม่มันมากก
แต่อดดุโดม nologo เลย เพราะเส้นเสียงอักเสบ มีอีกหลายวงมาก บรรยายยไม่หมดครับ
เอารูปบางส่วนมาลงก่อนเดี๋ยวตามมาอีกไปจิกเพื่อนตัวดีก่อน อยากให้มีแบบนี้อีกต่อไปเรื่อย ๆ ขอขอบคุณ คลื่น 104.50 fm.มากนะครับเป็นกำลังใจให้เด้อ ปีหน้าจะไปอีก

http://www.songburi.com/gallery/gallery_image.php?id=18&p=1#

link gallery web www.songburi.com ขอบคุณจ้า สำหรับผู้ที่เก็บบรรยากาศมาไม่หมดไปดูโลด

 

myspace layouts

 

 

แฟนผมชื่อ บ๊วย ( my angel )

คนที่ทำให้หัวใจผมพองโต….
ในโลกนี้ผมว่าต้องมีนางฟ้าอยู่เยอะแยะเต็มไปหมดแน่….และแน่นอนนางฟ้าของผมอาจจะไปซ้ำกับใครอีกหลายคน
ผมจำเทอได้ติดตาเพราะเทอเด่นในเพื่อน ใน รุ่นเดียวกันจิงๆๆ….( อันนี้ยืนยัน )
ผมเรียน สถาปัตย์วิทยาลัยเทคนิคเพชรบูนณ์ ส่วน เทอเรียน คหกรรม ครับหน้าตาที่คม สวย ผิวออก ดำแดง
ผมจะเห็นเทอประจำบ่อยที่สุดตอนเข้าแถวหน้าเสาธง ( ขอบคุณที่มีพิธีกรรมนี้อยู่ในโลก ) ตั้งแต่ ปี 1-2 เทอไม่มีโอกาส
ได้รู้จักผม ( อย่าเข้าใจผิด ผมไม่ได้หล่อ ขนาดนั้น ) เพราะผมได้แต่มองเทอ อีกมุมหนึ่งของโรงอาหาร ได้มองอยู่แบบนั้น
และได้ยินเรื่องราวของเทอเป็นประจำ ได้ข่าวคนนั้น ไปจีบ คนนี้ไปจีบ บางล่ะ ผมหวังว่าสักวัน ต้องมีคราวของผมบางให้
ตายเถอะแต่ช่วงนั้นผมเหมือนอากาศของเทอ เดินผ่านก็ไมทักทาย เออก็ยังไม่รู้จักนี่หว่า +555+….
แต่ผมรู้จักเทอนะ ชื่อเทอจำง่าย แปลก สำหรับผมนะ +555+นางฟ้าผมคนนี้ เทอชื่อ " บ้วย "ครับ
เทอเรียน คหกรรม ครับแต่ผมยังไม่ได้ชิมฝีมือการทำอาหารของเทอเลยสักคั้ง มันน่าน้อยใจชมัด

<3<3<3
c(^____^)b
< o >
////
l l

 

myspace layouts

 

 

คิดถึงแม่ ( my mom )

ผมก็คงเหมือนเด็กต่างจังหวัดทั่วไป
ที่ได้มีโอกาสมาศึกษาเล่าเรียนในเมืองหลวงแห่งนี้gวันแรกที่เข้ามาใน กรุงเทพมารถกะบะคันเดียวของบรรทุกเต็มคัน
ผม กับน้องมุดอยู่ในซอกของกะบะ ( ยังกะหนีเข้าเมืองกัน +555+) ผมบอกกะตัวเองว่าจะไม่ทำให้พ่อแม่ผิดหวัง
จนเรียนจบ ป.ตรีจนได้ วันที่พ่อ และ แม่ภูมิใจเป็นที่สุด มันอาจดูธรรมดากับคนอื่น แต่ สำหรับผมไม่ใช่ รอยยิ้มของ แม่และพ่อ
วันนั้นผมยังจำติดตา ทำงานได้ประมาณ 2 ปี ก็บวชให้พ่อแม่ เป็นอีกวันที่พ่อแม่ ผมดีใจมากๆๆ..เพราะสำหรับคนต่างจังหวัด การได้เห็นลูกชายบวช และ ได้เกาะชายผ้าเหลืองลูกขึ้นสวรรค์ ( คนต่างจังหวัดเชื่อกันแบบนั้น ) ผมเคยทะเลาะกับพ่อรุนแรงมากจนพ่อผมโกรธจนแกเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านไปเลย....จิงๆๆนะพ่อผมขี้น้อยใจมาก หายไป 3 วันกลับมาเหมือนเดิมครับจนต้องบอกว่าปีใหม่จะบวชให้ถึงยอมสงบศึกแต่ตอนนี้เวลา นี้ลูกคิดถึงแม่จังเลย เหนื่อยเรื่องงาน อยากกลับไปซับลงที่ตรงตักแม่

 

myspace layouts